monochrome | weblog

Na film wybrałem się z Yardis, Mamą Yardis, oraz Mariuszem, jej ojczymem. Pierwsza kwestia, o której muszę wspomnieć, to zawód jaki sprawiła mi obsługa kina - otóż na początku seansu obraz wyświetlany na ekranie był źle ustawiony - po chwili poprawiono to, ale przez cały film odnosiłem wrażenie, że poprawka obejmowała tylko przesunięcie kadru, przez co cały film oglądałem “przycięty” - nie był to duży problem, ale pozostawiło owo zdażenie u mnie jakiś taki … niesmak estetyczny - cześć ujęć przedstawiała bohaterów z przyciętymi głowami….

Sam film ? Cóż. Nie jeden raz pisałem, że dawno nie miałem przyjemności oglądania filmu, który powalił by mnie na kolana i sprawił, ze z kina wyszedłbym nie będąc w stanie powiedzieć ani słowa (no… może poza jednym, ale o tym kiedy indziej… ). Bracia Grimm także nie sprawili na mnie piorunującego wrażenia - film ogląda się przyjemnie i lekko - ale nie jest to arcydzieło.

Historia opowiada o dwójce braci (tytułowych…), Jakubie i Wilhelmie - którzy zajmują się… najprościej mówiąc - robieniem w balona wieśniaków. Opowieść toczy się na tle okupowanych przez napoleońskie wojska Niemiec, wątek patriotyzmu przewija sie więc tu i uwdzie - dzięki czemu pojawiają się istotne dla fabuły postaci takie jak Cavaldi, lub generał Delatombe. Doskonale zrealizowanym i zabawnym motywem jest wplecenie historii opartych o baśnie prawdziwych braci Grimm - chociażby postacie Jasia i Małgosi…

Bardzo podobała mi się rola wspomnianego wcześniej Cavaldiego, oraz granej przez Monice Bellucci - Królowej z Lustra…

Film sam w sobie - polecam. Miły, przyjemny - w sam raz na piątkowy wieczór. Pomijając nieszczęsne obcięte głowy - bawiłem się świetnie.